Arrecife

Arrecife is de hoofdstad en de belangrijkste haven van Lanzarote, een lage, door de zon gebleekte stad langs de oostkust van het eiland. De naam komt van het Spaanse woord voor rif: een lijn zwarte vulkanische riffen loopt vlak voor de kust, en daarachter konden boten schuilen en zich verbergen. De oude stad is vlak en compact, prettig te belopen, en vouwt zich rond een zoutwaterlagune in plaats van een groot plein.

Eeuwenlang was Arrecife maar een kleine vissers- en handelshaven, terwijl de hoofdstad van het eiland veilig in het binnenland lag, in Teguise, buiten bereik van de kapers die de kust plunderden. Pas in 1852, toen het tijdperk van de piraterij allang voorbij was, kreeg Arrecife eindelijk de hoofdstedelijke kroon en groeide het uit tot de stad die je vandaag doorkruist.

Het oudste van de twee forten, het Castillo de San Gabriel, staat op een klein eilandje bij de havenmond en werd in de zestiende eeuw gebouwd om piraten af te weren. Je bereikt het via een smalle dam en ophaalbrug, de Puente de las Bolas, genoemd naar de twee stenen bollen op de pijlers en vaak de enige brug van zijn soort op de Canarische Eilanden genoemd. Vandaag herbergt het fort het stadsgeschiedenismuseum.

Het statigere Castillo de San José werd in de jaren 1770 gebouwd in opdracht van koning Karel III. Omdat het werd opgetrokken tijdens een zware hongersnood om uitgehongerde eilanders betaald werk te geven, noemden de bewoners het het Fort van de Honger. In de jaren zeventig restaureerde kunstenaar César Manrique het en maakte er een museum voor hedendaagse kunst van, het MIAC, zodat een zinnebeeld van honger een tempel van moderne kunst werd.

In het hart van de stad ligt de Charco de San Ginés, een getijden-zoutwaterlagune die zich twee keer per dag met de zee vult en leegt, omringd door kleine vissersboten en lage witte huizen. Hier stonden de eerste vissershutten, het zaad waaruit de stad groeide. Op een steenworp staat de Iglesia de San Ginés, de moederkerk van de stad, gewijd aan haar patroon.

Arrecifes beroemdste zoon is César Manrique, hier geboren in 1919, de schilder en architect wiens visie Lanzarote zijn lage witte huizen, zijn verbod op reclameborden en zijn versmelting van kunst met het vulkanische landschap gaf. Loop door de stad met zijn naam in gedachten en je ziet zijn hand overal, van het kasteelmuseum tot het aanzien van de straten zelf.

Begin bij de Charco de San Ginés en volg het water naar de boulevard, steek dan de Puente de las Bolas over naar het Castillo de San Gabriel voor het uitzicht terug op de stad. Loop de met palmen omzoomde laan af naar het Gran Hotel, het hoogste gebouw van het eiland, en het rustige stadsstrand Playa del Reducto. Het Castillo de San José en zijn kunstmuseum liggen een stukje verderop langs de kust naar het noorden.