Teguise

Teguise, vaak de Villa de Teguise genoemd, is de oude hoofdstad van Lanzarote en een van de oudste stadjes van de Canarische Eilanden. Het ligt in het binnenland, weg van de zee, een cluster witte huizen en stille pleinen aan de voet van een uitgedoofde vulkaan. Het historische centrum behoort tot de best bewaarde van de archipel, en op zondagochtend vullen de straten zich met een van de grootste ambachtsmarkten van de eilanden.

Het stadje kreeg vorm in het begin van de vijftiende eeuw, na de Normandische verovering van Lanzarote. Volgens de overlevering is het vernoemd naar Teguise, dochter van de laatste inheemse koning van het eiland, Guadarfía, die naar verluidt trouwde met Maciot de Béthencourt, neef van de veroveraar. Historici zien er evenveel legende als feit in, maar de naam houdt al zes eeuwen stand.

Eeuwenlang was Teguise de zetel van het bestuur en de kerk van Lanzarote, bewust in het binnenland en uit het zicht van de zee gelegd. De reden was simpel: de kust werd keer op keer door kapers geplunderd, en een verborgen hoofdstad in het binnenland was veiliger dan een haven. Pas halverwege de negentiende eeuw verplaatste het eiland zijn hoofdstad eindelijk naar de groeiende havenstad Arrecife.

Het gevaar was echt. In 1586 trof een felle rooftocht, die de plaatselijke herinnering toeschrijft aan de kaper Morato Arráez, het stadje, en de eilanders vluchtten naar het fort op de heuvel. De plaatselijke legende verbindt de grimmige naam van de Callejón de la Sangre, het steegje van het Bloed, met de rooftochten van die tijd. Aan het hoofdplein werd de moederkerk Nuestra Señora de Guadalupe door de eeuwen heen beschadigd en herbouwd.

Boven het stadje, op de rand van de Guanapay-vulkaan, staat het Castillo de Santa Bárbara. Het begon als een eenvoudige vijftiende-eeuwse wachttoren en werd in de zestiende eeuw tot fort herbouwd, een plek waar de bewoners konden schuilen als er alarm werd geslagen. Na het einde van het piratentijdperk raakte het in onbruik, en rond 1899 diende het zelfs een tijd als militaire duiventil voordat het aan het stadje overging.

Vandaag herbergt het fort het Museo de la Piratería, het enige piraterijmuseum van de Canarische Eilanden, een passende bestemming voor een gebouw dat werd opgetrokken om rovers in de gaten te houden. De klim wordt beloond met een weids uitzicht over het eiland, het stadje aan je voeten en de vulkaankegels rondom.

Dwaal door de witte straatjes rond de Plaza de la Constitución, met de kerk van Guadalupe en de oude kloosters San Francisco en Santo Domingo vlakbij. Stap het Palacio Spínola binnen voor de Casa-Museo del Timple, gewijd aan het kleine Canarische instrument dat dit stadje met trots het zijne noemt. Klim daarna naar het Castillo de Santa Bárbara voor het uitzicht en het piratenmuseum. Kom op een zondag en de beroemde markt neemt de straten over.